Schrijf je in voor de nieuwsbrief:
Bureau Het Echte Werk
Bij Bureau Het Echte Werk vind je tips en tricks aangaande het echte werk. Praktische zaken voor het dagelijks leven. Soms ook dingen waar je wat langer bij stil kan staan. En waar je met bevlogenheid mee aan de slag kan. Over doen dus. Doen waar de situatie om vraagt.
Ik leg
het
nog 1
keer
uit!
Bestellen?
Ik leg
het
nog 1
keer
uit!
Bureau Het Echte Werk
Bij Bureau Het Echte Werk vind je tips en tricks aangaande het echte werk. Praktische zaken voor het dagelijks leven. Soms ook dingen waar je wat langer bij stil kan staan. En waar je met bevlogenheid mee aan de slag kan. Over doen dus. Doen waar de situatie om vraagt.
WAT MOET JE MET AL DIE GEVOELENS EN EMOTIES?

Gevoelens en emoties zijn bijzondere dingen. Als ze leuk, prettig of fijn zijn, dan gaan er warme golfjes door je lichaam. Je kan zelfs gaan tintelen. Zijn ze heel leuk, prettig en fijn dan word je misschien wel euforisch. Als je een beetje geluk hebt komt dat regelmatig voor. Maar gevoelens en emoties hebben ook een andere kant. Die is iets minder prettig, donkerder en lastig.  Een kant die je liever rijk dan kwijt bent. Normaal gesproken zoek je dan als de wiedeweerga naar afleidingen om het ongemak van die emoties en gevoelens maar niet te hoeven voelen. En dat is jammer, want daarmee geven we emoties en gevoelens niet de plaats die ze verdienen. Ze verdienen meer. Ze verdienen aandacht, bewustzijn, toewijding en intelligentie. Ze verdienen het een gewaardeerd onderdeel te zijn van onszelf.

Dat vraagt om het bewust worden van emoties en gevoelens, dat ze er mogen zijn en hoe je er mee om gaat. Hoe neem je ze waar, hoe beoordeel je ze en hoe verwerk je ze en wat doe je ermee.

Bij positieve emoties en gevoelens is dat meestal niet zo’n probleem, die zijn gewoon prettig en vallen soms niet eens op.

Positieve emoties zoals vreugde, enthousiasme, blijheid, lust.
Positieve gevoelens zoals geluk, tevredenheid, liefde, saamhorigheid

Het zijn de negatieve gevoelens en emoties die ons kunnen opbreken. Waar we ons geen raad mee weten en die een eigen leven gaan leiden. Daarbij alles wat je aandacht geeft groeit, wordt groter. Het kan dan zwaar worden, somber of neerslachtig.

Het zou natuurlijk fijn zijn een nieuwe versie van jezelf te hebben waarin alleen maar positieve emoties en gevoelens aanwezig zijn en de negatieve zijn uitgebannen.

Negatieve emoties zoals angst, woede, verdriet, haat.
Negatieve gevoelens zoals bitterheid, eenzaamheid, zwaarmoedigheid, nietigheid

Het zou natuurlijk fijn zijn een nieuwe versie van jezelf te hebben waarin alleen maar positieve emoties en gevoelens aanwezig zijn en de negatieve zijn uitgebannen. Maar die versie bestaat (nog) niet. En daarbij zijn negatieve gevoelens en emoties niet het probleem, de zaak is daar niet negatief mee om te gaan.

Want op zich is er niets mis met negatieve emoties en gevoelens. Negatieve emoties  vertellen je dat je wat moet gaan doen, ze zetten je als het ware in beweging. Negatieve gevoelens vertellen je wat je nodig hebt: verbinding, hulp, warmte, genegenheid, gezamenlijkheid, aansluiting.

De combinatie van negatieve gevoelens en emoties maken je wakker, kunnen je in beweging zetten en spreken je creativiteit en intelligentie aan. Niet verkeerd. Ik noem dit de liefdevolle keuze die je maakt als je overvallen wordt door negatieve gevoelens en emoties.

Je kan natuurlijk ook een negatieve en meer destructieve keuze maken. En dat doen we ook weleens, zachtjes uitgedrukt. Je kan merken dat je dat doet door prikkelbaar, snel geïrriteerd en ongeduldig te worden. Waarbij je vooral de schuld van je eigen ongemak bij anderen legt. Hen daar ook verantwoordelijk voor maakt en niet zelf de verantwoordelijkheid neemt.

Negatieve gevoelens ontstaan door waarnemingen en ervaringen die je in je leven hebt opgedaan. Ze liggen een beetje low key te rusten op de bodem van je hart.  Ze rusten, maar ze slapen niet. Ze zijn er altijd en paraat, als er op gedrukt wordt, als ze aangevallen worden. Je hebt geleerd je kwetsbate gevoelens als eenzaamheid, nietigheid, minderwaardigheid, buitensluiting te beschermen. Daar heb je je emoties voor. Angst, woede en verdriet zetten je in beweging en bepalen of je vecht, vlucht of ‘bevriest’. Afhankelijk van ernst van de gevoelens gaat dat soms sneller dan het geluid. Of in ieder geval voordat je het in de gaten hebt. Dit zijn de negatieve gevolgen van negatieve emoties, die de negatieve gevoelens raken.

Goed voelen en vooral goed doorademen maakt rustig, helder, lichter. Waardoor je objectiever naar de situatie kan kijken, beter kan zien waar het werkelijk omgaat en bedenken wat je te doen staat.

Het is belangrijk dit te onderkennen, dat het zo werkt, dan kan je tenminste uit de negatieve spiraal stappen. Met veel tijd, geduld, aandacht en oefenen. En met de juiste kennis. De kwestie, en waarschijnlijk life-changing, is hoe je de negatieve spiraal omzet naar een positieve spiraal.

Je hebt daar een aantal kwaliteiten voor nodig. En het mooie is, iedereen bezit die kwaliteiten. Het zijn kijken, luisteren en voelen. Dat is, zeg maar, het ‘binnenwerk’.
Kijken naar wat er gebeurt, met je gebeurt, wat je doet of beter wat je je ziet doen, het gedrag dat je vertoont. Luisteren naar wat je denkt, naar de dialoog die je met jezelf voert, de argumenten die je gebruikt. Probeer niet met jezelf in discussie te gaan, luisteren is genoeg. En voelen. Voel je het in je hart, in je hoofd of in je buik. Daar kan je allerlei betekenissen aan geven, maar daar gaat het niet om. Goed voelen en vooral goed doorademen maakt rustig, helder, lichter. Waardoor je objectiever naar de situatie kan kijken, beter kan zien waar het werkelijk omgaat en bedenken wat je te doen staat.

Naast het binnenwerk heb je het ‘buitenwerk’: je gevoelens te uiten en te delen en ze bespreekbaar maken: ”ik voel me alleen, ik voel me in de steek gelaten, ik voel me afgewezen, ik voel me verwaarloosd, ik voel me niet gezien”. Daar is wel wat moed voor nodig en oefening. Het oefenen zou ik doen met een goede vriend of vriendin: “Hé wil jij me even helpen bij het uiten van mijn gevoelens?”

Als je zo met je emoties en gevoelens omgaat, betekent dat je er niet van wegloopt, maar er naar toe beweegt. En elke keer als de emoties en de gevoelens opspelen weer opnieuw kijken, luisteren en voelen. En ze beoordelen: is je verdedigingsmechanisme iets te strak afgesteld, ben je meer in de war dan voor de situatie strikt noodzakelijk is en heb je er al iets negatiefs meegedaan? Dat laatste zal nog heel vaak voorkomen, het is namelijk iets dat je al vele malen gedaan hebt en vandaaruit een automatisme is geworden. Voor het afbouwen van dat automatisme is slechts wat oefening nodig.

Zowel het binnenwerk als het buitenwerk vraagt om nieuwsgierigheid (willen weten hoe het zit bij je), vriendelijkheid (onder alle omstandigheden aardig voor jezelf zijn en je niet stom vinden) en beetje discipline (zorg dat je er mee bezig blijft, er wakker op bent). Tenminste als je wat wil veranderen. Als je wat rustiger en stabieler in je vel wil zitten.

AFVALRACE DEEL 2: DIëTEN HELPEN NOOIT

Ik had nog niet het stuk over mijn afvalrace geplaatst of er kwam een vraag over diëten: Je zegt dat jouw gewicht ook op een neer gaat, wil dat zeggen dat je dieet niet helpt?

DIËTEN HELPEN NOOIT. In ieder geval niet op lange termijn. Onderzoek laat zien dat slechts een paar procent van de mensen die een dieet volgt (en het soort dieet maakt dan niet uit) het volhoudt. Het nu populaire Pioppi dieet suggereert dat je van de rijke, zoete, warme, zonnige, relaxte Italiaanse levensstijl kan afvallen. Onzin, je valt alleen maar af als je minder eet. En minder drinkt. En als je dat kan volhouden. En als je dat doet zijn alle diëten uiteindelijk hetzelfde.

Wat niet wil zeggen dat een dieet helemaal niks doet. In het begin kan het helpen. Vooral voor de motivatie. Even snel 5 tot 10 kilo eraf. Dat gaat het met een koolhydraat arm dieet (LCHF low carbs, high fat, of paleo, helemaal geen koolhydraten) het snelst. Als je je natuurlijk ook aan de calorieën restrictie houdt, niet meer dan 1300 tot 1500 calorieën per dag. En geen alcohol want die brengt je hele metabolisme in de war. Met dit dieet, het LCHF dieet, krijg je meer eiwitten en vetten, waardoor je hongergevoel wat minder wordt. Koolhydraten doen dat niet en van sommige krijg je zelfs meer honger. Even voor de duidelijkheid: ook in groenten en fruit zitten koolhydraten, maar ik bedoel de koolhydraten in brood, rijst, pasta’s, aardappelen. Overigens kan je na verloop van tijd wel wat meer koolhydraten innemen. Houdt het wel bij de goede. Weinig koolhydraten heeft alleen in het begin veel effect. Na een jaar maakt het niet veel meer uit. Dan is 200 a 300 gram koolhydraten, de goede, ook prima. Alleen stillen koolhydraten minder de honger dan eiwitten en (goede) vetten.

Je valt alleen maar af als je minder eet. En minder drinkt. En als je dat kan volhouden. En als je dat doet zijn alle diëten uiteindelijk hetzelfde.

Net zoals je bij het stoppen met roken kan snakken naar een sigaret, zo gaat het ook met afvallen. Je hebt gewoon honger en het feit dat je niet mag eten versterkt die behoefte (die een obsessie wordt) alleen maar. Maar waar je bij roken weet dat als je er eentje opsteekt je weer volledig gaat roken, denk je bij diëten dat als je 10 kilo kwijt bent, bijvoorbeeld, dat je de teugels wel weer kan laten vieren. En daar is je jojo. Want vervolgens moet je weer een hele onderneming starten om die kilo’s weer kwijt te raken. Vergelijk roken: de ellende om steeds weer te moeten stoppen, is groter dan niet meer te beginnen. Alleen krijgen we dat nauwelijks voor elkaar, wat het ongeluk alleen maar doet toenemen.

Vaak wordt er in dit verband gesproken over het gebrek aan wilskracht. En over wilskracht gaan we het hier nog vaker hebben: Kom op je kan het! Mijn favoriete uitspraak is dat je wilskracht nodig hebt voor zaken die je niet wilt. Natuurlijk wil je slank zijn, maar je wilt niet minder eten of je zelf beperken. Ik denk dat wilskracht een behoorlijk overschat fenomeen is. En dat blijkt ook wel: obesitas neemt toe, als ook de diabetes en het nieuwe begrip pré-diabetes. Terwijl ik weet dat geprobeerd wordt dit met heel veel wilskracht tegen te gaan.

Nou heb ik ook een gebrek aan wilskracht dus probeer ik dingen te verzinnen, chique gezegd strategieën te ontwikkelen waardoor het wel lukt. Ik probeer als het ware mijn gebrek aan wilskracht te omzeilen. Het is niet zo dat het dan zonder moeite gaat. Zeker niet, maar misschien wordt het op den duur makkelijker en dan past het ook meer in het thema van mijn blog ?. Waardoor je niet steeds in het jojo gebeuren hoeft te zitten. Nou, wat heb ik daar zoal voor verzonnen?

Het draait in principe in eerste instantie om het besluit, om de belangrijkste reden voor  het besluit en om het plan. En in feite is dat met veel dingen in je leven. Dingen tenminste die je kan veranderen. Verander wat je kan veranderen, accepteer wat je niet kan veranderen, is een gevleugelde uitspraak. En kijk, afvallen en diëten zijn mooie voorbeelden hoe veranderen kan werken en of het je kan lukken. Want het gaat natuurlijk niet alleen maar om minder eten, het gaat om het veranderen van je levensstijl, het creëren van een nieuwe identiteit die minder last heeft van dingen en daardoor ook minder hoeft te eten (te kopen, te Netflixen, te strijden, te drinken). Minder eten is dan ook een heel mooie, concrete en praktische eerste stap.

1.    Het besluit

Neem je tijd voor het besluit. Doe daar niet lichtzinnig over: “1 januari stop ik met roken’ of “Volgende week ga ik op dieet”. Laat het besluit groeien. Voel ook het ongemak en de angst die rond het besluit hangen. Duw dat niet weg. Visualiseer alvast het nieuwe gedrag: het niet roken of het niet snoepen of drinken. Probeer het besluit ten volle te omvatten. Te omarmen is teveel gevraagd. Het besluit gaat ongemak en leegte opleveren, straks. Je gaat wat missen, je gaat tekort komen, je valt ergens in, in een bepaalde diepte. In feite gebeurt dat met alles waar je mee stopt en waar je aan gewend was en misschien wel verslaafd. Het is belangrijk dat voordat je stopt, je dat ongemak, die leegte probeert te voelen. Zodat je er al wat aan kan wennen en het je niet ineens overvalt. Het nemen van het besluit is belangrijk en wordt op deze manier nuttig en waardevol, maar helaas moet er meer gebeuren.

2.    De belangrijkste reden voor het besluit

Er zijn misschien duizenden redenen om het te doen, het afvallen, het stoppen met roken, het internetten, het winkelen, het ruzie maken. Er zijn trouwens ook duizenden redenen om er mee door te gaan. En daarmee kom je in de vicieuze cirkel terecht: als je denkt aan stoppen met roken, krijg je een leeg gevoel, dat wil je niet, dat voelt erg vervelend, dus blijf je roken. Maar omdat je daar rationeel en emotioneel toch problemen mee hebt, ga je argumenten verzinnen waarom het niet erg is als je blijft roken. In de psychologie noemen ze dat cognitieve dissonantie. Deze cognitieve dissonantie maakt stoppen nog moeilijker. Wat hier tegen kan helpen is om voor jouw gevoel de meest belangrijke reden die aan het besluit ten grondslag ligt, te benoemen en vast te houden. Daardoor raakt je een beetje uit het web van die andere duizenden redenen. Hoef je je nog maar met één reden bezig te houden. Om het persoonlijk te houden: bij roken ging het me om het geld. Misschien kinderachtig, maar dat vond ik de belangrijkste reden. Ik moest wat zuiniger aandoen en verrookte zo’n 4500 euro per jaar (zou nu 7000 euro per jaar worden). Voor mij werkte deze reden. Nog steeds. Bij afvallen: ik vond mezelf er niet uitzien met die pens in de spiegel. Klaar, en dat is nog steeds de leidraad. Bij ruzie maken: ik word daar diep ongelukkig van. Toch is deze reden nog niet voldoende, want ruzie maak ik nog steeds. Ben nog op zoek naar een betere reden. Kortom kies een goede reden, als je hem tot in je binnenste voelt zal die reden wel oké zijn.

3.    Maak een plan

Op zich is het allemaal niet zo ingewikkeld en hoef je er geen dure boeken voor te kopen. Ga minder en gezond eten. Maak daar een plan voor. Begin met een eetplan. In een eetplan zitten die zaken die gezond voor je zijn en vullend, zonder te veel te eten. Vis, vlees, groenten, fruit, kwark, boter, noten. Dat is het wel een beetje. Thee en water. Niets suikerhoudends. Als je koolhydraten wil doe dan volkoren brood, quinoa, bulgur, spelt, zilvervlies. Maar niet meer dan 50 gram per dag. Dat zijn zo’n 100 calorieen. Koop onbewerkt voedsel, bewerk zelf. Brengt me bij het mindfulplan. Probeer mindful te koken en te eten. Maar er een werkje van. Goede recepten (Internet staat er vol mee. Kijk bij paleo en LCHF. Ik geef aan het einde wel wat linkjes). Maak een overzicht wat je de komende week gaat eten. Ontbijt, lunch, avond. Koop mooie ingrediënten, je eet minder, kies voor kwaliteit. Maar ook het eten zelf. Hoe meer je kauwt des te minder honger je zal hebben. Dus niet gedachteloos achter de computer of bij de televisie. Gewoon even met aandacht en in stilte eten. Dat zijn we niet gewend, dus dat moet geoefend worden. Word niet boos als dat in het begin regelmatig mislukt. Hang een briefje op ”Mindful koken, mindful eten”

En zoek mensen en gelegenheden op die je willen helpen en rekening met je willen houden.

Het omgevingsplan. Wat de hele onderneming in het begin zo moeilijk maakt is de omgeving. Met name alle verleidingen die je daar doorlopend aantreft. Zowel buiten als binnen. Binnen heb je dat meer in de hand dan buiten. Binnen kan je gewoon zorgen dat je veel van de dingen die je altijd maar in je mond stopt gewoon niet hebt. Geen snoep, koek, kaas, worst, vla, cola, vruchtensap, vruchtenyoghurt. Gewoon niet in huis hebben. Vraag je medebewoners of ze je daarmee kunnen helpen. De buitenomgeving heb je minder in de hand. Als je door de stad loopt zie je om de 10 meter wel een gelegenheid waar je wat kan snacken en binnen elke meter wel 5 mensen die lopen te eten. Wat een enorme hoeveelheid prikkels allemaal. Ik kan alleen maar zeggen: zoek die prikkels niet op, probeer ze te vermijden. Er komt een tijd dat je er minder gevoelig voor bent, maar dat is niet nu. Dat geldt ook voor etentjes bij vrienden of buitenhuis. Het schaaltje brood en boter is vrij snel verorberd. Het is lullig, je hebt het gevoel jezelf buiten te sluiten, maar maak het je niet al te moeilijk. En zoek mensen en gelegenheden op die je willen helpen en rekening met je willen houden.

Je hebt een alarmplan nodig.  Iets dat je kan inzetten, kan doen als je honger hebt. Of het gevoel van honger, want honger heb je pas als je minimaal 5 dagen niet hebt gegeten. Het gevoel van honger, de enorme drang die over je heen valt om wat te eten. Wat doe je dan? Proberen niet met dat gevoel op de loop te gaan, dan wordt het alleen maar erger. Stap even uit de situatie. Ga mediteren, als je dat kan, of ga op z’n minst bewegen. Naar buiten en wandelen. Maar ga in ieder geval dingen doen die goed voor je zijn. Ga tijd besteden en niet tijdverdrijven. Lees een goed boek, ga tekenen, klussen, het huis opruimen of de meubels verplaatsen. Kijk even wat het beste bij je past, wat je het makkelijkste afgaat op zo’n moment (ik word alleen maar depressiever als ik ga proberen te mediteren op zo’n moment) en ga dat dan doen.

Als je bovenstaande plannen hebt gemaakt en ook uitvoert ben je al een enorm eind de goede richting op. Wat kan helpen is een supportplan. Wat mij hielp: mijn plannen aan familie en vrienden vertellen. Vragen of ze mee wilde doen. Of mij indien nodig wilde helpen. De meesten willen dat wel. Wie dat niet wil, doet even niet mee. Daar heb je even niks aan. Dan merkte ik dat ook trots goed kan werken. Er trots op zijn dat je het aan het doen bent. Dat stimuleert. Je wordt trotser als je je ook meer gaat bewegen. Met bewegen op zich verlies je niet zoveel calorieën, maar bewegen is natuurlijk wel heel goed. Het masseert de ingewanden en maakt je soepeler en sterker. En dat is natuurlijk voortreffelijk. Over alcohol heb ik het al gehad, geloof ik. Twee maanden niet. Word je ook trots van. Let maar op. De kans is groot dat het er daarna weer insluipt. En als je, net als ik, last hebt van geen maat kunnen houden, dan wordt het best moeilijk. Het beste wat je kan doen is dan toch proberen afspraken met jezelf te maken: alleen in het weekend. Een avond veel, twee avonden matig. Geen sterke alcohol. Alleen bij het eten. Bij uitgaan maximaal vier. Maar we weten allemaal dat we deze afspraken niet altijd nakomen. En soms wel en dat is dan de winst. Ik wil wel bekennen dat hier, het maken van afspraken met mezelf, mijn zwakke plek zit, dus ik kom er nog wel een keer op terug. Overigens is dit wel het moment dat support keihard nodig is en dat je niets hebt aan: “Ah joh neem er nog eentje, doe effe gezellig”.

Support vragen in de professionele hoek kan ook helpen. Bij huisartsen al hebben die er niet zoveel verstand van. Wel voor het doorverwijzen voor een maagverkleining uiteraard. Ook diëtisten kunnen helpen, maar zoek de goede. Die vind je als je je in het onderwerp verdiept. Ik zie kennis ook als een vorm van support. Tegenwoordig heb je ook een enorm aanbod van leefstijlcoaches (ben ik er nu ook een?). Maar niet alles geloven wat ze zeggen. Uiteindelijk moet je het zelf doen, is het je eigen verantwoordelijkheid. En ze worden onbetaalbaar als ze voortdurend naast je moeten staan om je op het juiste spoor te houden. Het dagelijkse gebruik van de weegschaal helpt trouwens ook, wijst onderzoek uit. Het is natuurlijk allemaal een kwestie van bewustwording.

Over paleo: hier en hier. Over LCHF hier.

Tot slot. Het staat er hierboven allemaal mooi. Maar het blijft een strijd en een gevecht. Mijn advies: leg de lat niet te hoog, wees blij met kleine verbeteringen, vecht niet, probeer te ontspannen, probeer hoe moeilijk ook het een beetje leuk te maken. Stop met schuld en schaamte. Ook de helft van je plan is goed.

 

De vier thema’s

De vier thema’s die de hoekstenen zijn voor een makkelijker en plezierig leven. Voor zover je dat in de hand hebt. Het gesprek daarover komt later wel. Eerst maar eens dit. In deze video een overzicht van de vier thema’s met een stukje uitleg waar ze ongeveer over gaan.

AFVALRACE

Op een gegeven moment was het echt nodig. De broeken begonnen te knellen. Slechts één wat rekbare jeans zat nog een beetje. De shirts en overhemden zaten strak. De oorzaak lag voor de hand. Het was allemaal erg gezellig: het samenzijn, de kaasjes, worstjes, hapjes en drankjes. Etentjes met mijn leuke kinderen. Etentjes met vrienden. Lekkere etentjes vooral. Met lekkere wijntjes. Gin tonicjes op feestjes. Een goedgevulde koelkast met tussendoortjes. En Tony Chocolonely. Te veel marsepein met Sinterklaas.

Maar vooral de 9 of meer kilo die ik was aangekomen na het stoppen met roken. Met het welgemeende excuus dat te zwaar zijn echt veel beter is dan twee pakjes per dag.

Hoe dan ook, ik had er genoeg van. Het moest er weer af. Op 2 januari 2018 begon mijn afvalrace. Met vier simpele ingrepen. Geen alcohol. Geen suiker. Alleen de goede koolhydraten. Drie maal per dag bescheiden eten. Van zo’n 2300 calorieën naar 1300. Het ging snel. Razend snel. Na zo’n week of 10 was ik 12 kilo kwijt. Twaalf dus, waanzinnig. En ik voelde me uitstekend. Ik had wel af en toe trek, maar het was eigenlijk net als bij het stoppen met roken, het ging na een paar minuten wel over. Want laten we eerlijk zijn. Wat fruit, twee ons kip, vlees of vis en behoorlijk wat groenten, bij elkaar dus zo’n 1000 a 1300 calorieën, als het echt niet te houden was een klein schaaltje volle kwark, ga je echt niet dood.

Ik had het doel om van 122 kg naar zo’n 100 kg te gaan. En ik had me voorgenomen drie maanden niet te drinken en bescheiden te blijven eten. Na 16 weken zat ik op 108 en ik heb ook nog even 106,5 aangetikt. Dat was na ruim vijf maanden. Alcohol had al weer zijn intrede gedaan. Al was het nog redelijk bescheiden: tweemaal per week en paar glaasjes. Eenmaal per maand echt veel te veel. Alcohol zonder kaasjes en zo is lastig, die kwamen er ook bij. En bitterballen. Kaasstengels.

En dan wordt het lastig. Ik bedoel, een avondje lekker uit de band springen, betekende 1,5 tot 2 kilo erbij. Oké ze gingen er in een paar dagen af, maar je zag de weegschaal toch weer langzaam oplopen. De motivatie neemt ook af: de broeken passen weer, de buik is nagenoeg weg. En je voelt je lekker. Maar mijn BMI was nog steeds iets te hoog: 27 (moet dus maximaal 25 zijn). En de buikomvang (een betere maatstaf zegt men) was ook nog teveel: 108. En die moet zeker onder de 100 zijn. Reken op een centimeter per kilo.

De zomer kwam. Lastige periode. Wijntjes, biertjes, bbq, vakantie. Als je regelmatig over dit soort dingen leest, dan weet je het: een levensstijl verandering moet voor altijd. Dat maakt het zo lastig, want wat is het leven nog zonder al deze dingen? Hoe saai wil je het hebben? Waarom zou je je zelf te kort doen? En lijden? Hoe moeilijk ga je het maken? Ik denk dat we op dit onderwerp in de loop van de tijd vaker terugkomen. Een groot onderwerp. Ik ben over verslavingen een prachtig boek aan het lezen.

Het is nu half oktober. De weegschaal staat op 108. Heeft zelfs de afgelopen twee maanden twee keer de 110 aangetikt. Ik wil naar 100.  Alleen ben ik minder gemotiveerd dan afgelopen 1 januari. Het plan nu: meer bewegen (gewoon weer beginnen met bewegen en ook weer niet teveel, want daar krijg je honger van), een rem op het drinken zetten en erg uitkijken met wat ik eet. Ik kom er op terug.

Heb je vragen over afvallen of wil je er over praten, stuur maar een mailtje. Anderen en daardoor jezelf motiveren helpt ook goed.

Bestellen?
© 2019 Jan Peter van Doorn
Privacy policy
Schrijf je in voor de nieuwsbrief: